En büyük ikilem; Çalışmak – Anne olmak
Düşünsenize, hayatınızın belkide en renkli zamanlarınızı bir okul bitirmek ve diploma sahibi olmak için harcıyorsunuz. O yetmiyor gecenizi gündüzünüze katarak bir de yüksek lisans yapıyorsunuz. Sonra birden anne oluyorsunuz ve… Herşey bir kenara…
Erkek olarak hiç annelik duygusu yaşamadım. Ama ne kadar yüce bir duygu olduğunu tahmin etmeyi deniyorum. O nasıl bir duygudur ki, eğer maddi olarak ihtiyaç yoksa yıllarca verilen emekleri bir gülüşe yok saymak…
Eşimin sadece yüksek lisans tezi için verdiği emeği yakından bilirim. Dünyalar güzeli yavrularımız için bu geçmişi bir kenara koyabiliyor. Tabii ki yavrucuklar dış dünyaya çıkmaya başlayınca yeniden iş hayatına dönebilir. O yıllarca verilen ara bile büyük özveridir.
Bazen insanlar bu ikilem arasında kararsız kalır. Çünkü günümüz yaşamında çalışmak güç demektir. Bireysel olarak özgür olmak demektir. Evde oturmayı seçmek; sadece maddiyat değil, sadece geçmişte verilen emeklerden vazgeçmek değil aynı zamanda geleceğindeki güçten ve özgürlükten vazgeçmektir.
Bir de diğer noktadan bakalım. Evde çalışmak, çalışmak değil midir. Evde olan insan boş mudur. Tabii ki değildir. Hatta ev işi bence en ağır iş kadar yorucu ve zahmetlidir. Burada da bir büyük bir güç vardır. Aynı defans oyuncusu ile forvet oyuncusu arasındaki farka benzer. Forvet oyuncusunun her doğru hareketi gol getirdiğinden ve sonucu değiştirdiğinden defans oyuncusuna göre daha dikkat çeker. Yani iş yerinde çalışmak “forvet”, ev de çalışmak “defans” oynamak gibidir.
Bu ikilemde kalan annelerin seçimlerinden dolayı yargılanmasını çok saçma bulurum. O andaki durum yada hissiyat onu bir yola yönlendirir.
Ama şunu da söylemeden geçemeyeceğim. Bütün kariyerinden vazgeçip anneliği seçen yada yüce görev olarak ev hanımlığını seçen tüm bayanların önünde eğilmek gerekir. Bu kocaman özverileri için…
Bir gün gelince yavrucuklar bu büyük özveriyi hatırlarlar mı bilmiyorum ama hatırlatıcı bir araç olması için bu yazıyı yazma ihtiyacı hissettim. Binlerce kere teşekkürler Umut ve Tunç’ un yüce ANNESI…